Bazı öğretmenler vardır; ders biter, yıllar geçer, okuldan mezun olursunuz ama onlar hayatınızdan hiç çıkmaz. Çünkü onlar sadece ders anlatmaz, bir neslin hayatına dokunur, yol gösterir ve hafızalarda iz bırakır. Ali Erol, benim için ve Pervari’de yetişen bir kuşak için işte böyle bir eğitimci…

Yıl 1984…

Pervari’ye bir Sosyal Bilgiler Öğretmeni olarak gelen Ali Erol, ilçede görev yaptığı yıllar boyunca yüzlerce öğrencinin hayatına dokundu. Pervari Lisesi ve Ortaokulu’nda öğretmenlik yaptı, idarecilik görevlerinde bulundu. Ancak onun Pervari’de bıraktığı iz, sadece tuttuğu görevlerle sınırlı değildi.

O, öğrencileriyle kurduğu güçlü bağ, samimiyeti, disiplini, eğitim anlayışı ve insana verdiği değerle hafızalara kazındı.

1984 ile 1989 yılları arasında Pervari’de görev yapan Ali Erol, aradan geçen onlarca yıla rağmen öğrencilerinin gönlündeki yerini koruyor. Bugün Pervari sokaklarında, o yıllarda yetişen birçok insanın sohbetinde Ali Erol’un adına rastlamak mümkündür. Kimi için öğretmen, kimi için idareci, kimi için bir ağabey, kimi için ise hayatına yön veren bir rehberdir.

Benim içinse bütün bunların yanında, öğretmenimdir.

İtiraf etmeliyim ki bu yazıyı kaleme alırken oldukça heyecanlandım. Çünkü insanın yıllar sonra çocukluğuna, gençliğine ve eğitim hayatına yön veren bir öğretmeniyle yeniden karşılaşması, kelimelerle anlatılması kolay olmayan bir duygu.

YILLAR SONRA GELEN BULUŞMA

Biz, üç öğrencisi olarak yıllar sonra eskimeyen öğretmenimizi ziyaret ettik.

Aradan yıllar geçmişti ama sohbet başladığında sanki zaman bir anda geriye döndü. Eski günleri konuştuk, Pervari’yi andık, öğrencilik yıllarımızdan bahsettik. Geçmişte yaşanan güzel anılar birer birer hatırlandı.

Bazen gülerek, bazen duygulanarak geçmişi yad ettik.

Öğretmenimizden yine öğütler aldık. Onun hayat tecrübesinden, yılların biriktirdiği deneyimlerden istifade ettik.

Çünkü bazı insanlar yaş aldıkça eskimez; aksine sözleri, tecrübeleri ve hayata bakışları daha da anlam kazanır.

Ali Erol da bizim için böyle bir isim.

Sohbetimizin en duygusal anlarından biri ise öğretmenimizin, yıllar sonra karşısında üç öğrencisini görünce söylediği şu sözler oldu:

“Çocuklar, bana Pervari’yi getirdiniz.”

Bu cümle, bizim için belki de ziyaretin en anlamlı anıydı.

Çünkü o sözün içinde yalnızca bir ilçenin adı yoktu.

Pervari’nin dağları vardı, sokakları vardı, okulları vardı, öğrencileri vardı. Bir öğretmenin gençlik yılları, verdiği emekler ve yetiştirdiği yüzlerce öğrenci vardı.

EĞİTİMCİLİKTEN BELEDİYE BAŞKANLIĞINA

Ali Erol’un hayatındaki başarı yalnızca eğitimcilik yıllarıyla sınırlı kalmadı.

Bugün Afyonkarahisar’ın Kızılören ilçesinde belediye başkanlığı görevini sürdüren Ali Erol, ilçe halkının gönlünde de önemli bir yer edinmiş durumda.

Beş dönemdir belediye başkanlığı yapan Erol, yaklaşık 22 yıllık belediye başkanlığı süresince dikkat çeken bir anlayışla görev yaptı.

Örneğin makam şoförü istemedi.

Kendi aracını kendisi kullandı.

Bu ayrıntı belki küçük gibi görünebilir. Ancak kamu görevinde insanın makamla kurduğu ilişkiyi göstermesi açısından oldukça anlamlıdır.

Çünkü bazı yöneticiler makamı kendileri için bir ayrıcalık olarak görürken, bazıları ise makamı halka hizmet etmenin bir aracı olarak görür.

Ali Erol’un tercihleri, onun yönetim anlayışını da ortaya koyuyor.

Pervari’de öğretmen olarak öğrencilerine örnek olan Ali Erol, bugün Kızılören’de belediye başkanı olarak hizmet anlayışıyla yoluna devam ediyor.

Bir başka ifadeyle;

Dünün efsane eğitimcisi, bugünün efsane belediye başkanı olarak anılıyor.

BİR ÖĞRETMENİN BIRAKTIĞI İZ

Öğretmenlik, yalnızca bir meslek değildir.

Öğretmen, öğrencisinin hayatına dokunur.

Bazen söylediği tek bir cümle yıllarca hafızada kalır. Bazen verdiği bir öğüt, insanın hayatındaki önemli kararlardan birine dönüşür. Bazen de öğrencisinin başarılarında kendi emeğinin izini görür.

Ali Erol’un Pervari’de bıraktığı iz de tam olarak budur.

Aradan 40 yılı aşkın zaman geçmiş olmasına rağmen öğrencileri onu unutmamışsa, yıllar sonra karşısına geldiğinde onu aynı sevgi ve saygıyla karşılıyorsa, bunun adı yalnızca öğretmenlik değildir.

Bu, gönüllerde yer edinmektir.

Biz üç öğrencisi olarak onu ziyaret ettiğimizde bir kez daha gördük ki, yıllar bazı şeyleri değiştirse de gerçek dostlukları, öğretmen-öğrenci bağını ve güzel hatıraları değiştiremiyor.

1984’TEN BUGÜNE UZANAN BİR VEFA HİKÂYESİ

1984 yılında Pervari’ye gelen genç bir öğretmen…

Yüzlerce öğrenci…

Pervari Lisesi ve Ortaokulu’nda geçen yıllar…

İdarecilik görevleri…

Daha sonra başlayan belediye başkanlığı…

Ve aradan geçen onca yıla rağmen unutulmayan bir isim…

Ali Erol’un hikâyesi aslında bir öğretmenin öğrencilerinin hayatında nasıl iz bırakabileceğinin de güzel bir örneği.

Bugün bizler büyüdük, hayatın farklı alanlarında görevler üstlendik, farklı şehirlere dağıldık. Ancak insanın geçmişinde güzel izler bırakan insanlara duyduğu vefa hiçbir zaman kaybolmuyor.

Biz de bu ziyaretle sadece eski öğretmenimizi ziyaret etmedik.

Aslında kendi geçmişimize de bir yolculuk yaptık.

Gençliğimize, öğrencilik yıllarımıza, Pervari’de geçen güzel günlere ve o günlerin değerli insanlarına yeniden dokunduk.

SON SÖZ

Bazı insanlar vardır, fotoğraflarda değil, insanların hafızasında yaşar.

Bazı öğretmenler vardır, emekli olsalar bile öğrencilerinin hayatındaki öğretmenlikleri hiç bitmez.

Ve bazı insanlar vardır ki, yıllar sonra karşılaştığınızda size yaşınızı değil, hatıralarınızı hatırlatır.

Ali Erol bizim için böyle bir insan.

1984 yılında Pervari’ye gelen bir öğretmen olarak yüzlerce öğrencinin hayatına dokundu.

Bugün ise Afyonkarahisar’ın Kızılören ilçesinde belediye başkanı olarak hizmet ediyor.

Biz üç öğrencisi olarak kendisini ziyaret ettik.

Hasbihal ettik, eski günleri andık, öğütlerini dinledik, geçmişi yad ettik.

Ve o güzel cümleyi duyduk:

“Çocuklar, bana Pervari’yi getirdiniz.”

Belki de yıllar sonra bir öğretmene verilebilecek en güzel cevap şudur:

“Hocam, siz de bize Pervari’yi, gençliğimizi ve unutmadığımız güzel günlerimizi yeniden getirdiniz.”

İyi ki yollarımız kesişmiş…

İyi ki öğretmenimiz olmuşsunuz Ali Erol Hocam.

Saygıyla, sevgiyle ve büyük bir vefa duygusuyla…