GAZETECİ YAZAR AYHAN MERGEN YAZDI “SEVGİLİ MEMLEKETİM…”

Sevgili memleketim sana seslenmeye nasıl başlayayım bilemiyorum.
Bağrında yetişen, senin suyunu içerek, senin verimli topraklarında yetişen ürünleri, yüksek yaylalarda doğal bir şekilde yetiştirilen koyunların, kuzuların etlerini yiyerek beslenen ve senin mis gibi temiz havanı soluyarak büyüyen ardından iş hayatına atılan ve yine senin bereketinle çok kısa sürede zenginleştikten sonra da seni beğenmeyip terk edenleri bir bir nasıl anlatayım? Bilemiyorum.
Nasıl anlatayım bilemiyorum? Senin yüzlerce evladının yurdun dört bir köşesinde iş veren olarak on binlerce kişiye istihdam sağladıklarını, ancak sıra sana gelince üç maymunları oynadıklarını nasıl anlatayım?
Hele bunlardan bazıları var ki, onları anlatmak çok daha zor. Bunlar kendi menfaatleri söz konusu olduğunda, bir anda sana sevdalı, sana hayran oluveriyorlar. Senin adını bol bol kullanırlar. Hayal haneleri ve işkembei kübralarının da desteğiyle seni ve sana yaptıkları katkıları öyle bir anlatırlar ki… Sen bile şaşarsın “ Bu ben miyim diye? Bunlar ne zaman yapıldı diye kendi kendine sorarsın.
Bunlar yazın senin tozunu yutan kışın çamuruna katlanan yoğun işsizliğe ve bazı olumsuzluklara rağmen sana olan sevgilerinden dolayı seni terk etmeyen halkından kopuk ve onlara hiçbir katkı yapmadıkları halde kendilerinde onlar adına hareket etme yetkisini görüyorlar. Başta Ankara da ki yetkililer nezdinde ve her yerde senin adına hareket edip, mukadderatınla oynamaktan zerre kadar geri kalmıyorlar.
Sevgili memleketim sen doktor sıkıntısı, tıp fakültesi öğretim üyesi bulamazken, yüzlerce evladın yurdun dört bir köşesinde ki tıp fakülteleri ve eğitim araştırma hastanelerinde profesör, doçent ve doktor öğretim üyesi olarak görev yapmaktadır.
Özetle sevgili memleketim,
Bu ve benzeri konularda daha çok örnekler verilebilir. Geleceğe yönelik umutlarımızı kırmamak adına bunlarla yetinelim ve bütün bu olumsuzluklara rağmen geleceğe yönelik umutlarımızı canlı tutalım.